Vraag: Wat is de boodschap of leer van Nathan Rozenhart?
Antwoord: In ieder geval geen vinger die naar de maan wijst maar direct naar jouzelf, hier en nu.
Vraag: Je wijst het bestaan van een waar zelf af, klopt dat?
Antwoord: Ja, omdat je de wereld bent die je waarneemt. Er bestaat geen apart zelf. Het leven is jou en jij bent het leven. Je bent alles en niets. Bewustzijn is gelijk aan zijn inhoud.
Vraag: Is dat alles niet te filosofisch, te abstract voor ons denken?
Antwoord: Het denken heeft de waarnemer gecreëerd, een afgescheiden zelf, de denker, geef het een naam. Terwijl in werkelijk de waarnemer en het waargenomene een en hetzelfde zijn, niet-twee. Je bent immers de wereld die je waarneemt. Bijvoorbeeld volhouden dat je slechts liefde bent of bewustzijn zelf, houdt het innerlijk conflict in stand: ik en mezelf, ik en het andere, enzomeer.
De samenleving is een afspiegeling van het innerlijk conflict, onze oordelen over onszelf en zelfhaat.
Vraag: Maar liefde is toch tegen haat en conflict?
Antwoord: Zeker, absoluut. Waar liefde is, is immers geen haat. Maar liefde op een voetstuk zetten en idealiseren, maakt van liefde tot een vervanging van ons ego. Dat is de truc van onze geest, onze onwetendheid, angst en verlangen naar zekerheid.
Ja, zeker ik ben liefde, ja ik ben bewustzijn dat wat onsterfelijk is maar ik ben ook verder iedere atoom in mijn leven. Ja, ik ben evengoed voor de volle honderdprocent de emoties. Ik ben evengoed menselijk als goddelijk. Beiden even waar. Beiden even goed.
God het eeuwige draagt met zijn oneindige liefde, met volmaakte zorg het kind in zijn armen, zogezegd. God scheidt zichzelf niet af maar is wat hij waarneemt.
Liefde geeft betekenis aan alles en alles vervulling aan liefde.
Door de zon bloeit de roos en zonder de roos is de zon van geen betekenis. Wie drinkt er trouwens hete thee uit zijn handen? Het kopje en de thee zijn niet verschillend, zoals de oceaan niet verschillend is van zijn inhoud, al het leven daar.
In ons denken kunnen we alles scheiden. En bijvoorbeeld de man boven de vrouw plaatsen en wit boven zwart, enzomeer. Maar alles heeft elkaar nodig, bestaat door elkaar, geeft elkaar betekenis. Een man alleen of een vrouw alleen heeft nog nooit een kind voorgebracht of wel soms?
Ik ben alles en niets. Het onsterfelijk is niet belangrijker dan het sterfelijke. Dat is de praktijk.
Door een geloof in een schepper-God, hebben we onszelf buiten de schepping geplaatst. Maar het goddelijke is onderdeel van de zogenaamde schepping. Bewustzijn is gelijk aan zijn inhoud, ook al verandert de inhoud en lijkt daarentegen het bewustzijn onveranderlijk en eeuwig. Maar ook het leven zelf is eeuwig. Dat wat sterft gaat in werkelijkheid nooit verloren maar verandert slechts van vorm en samenstelling. Energie gaat toch nooit verloren?
Liefde is niet van deze wereld maar niet tegen deze wereld. Wel in de wereld maar niet van de wereld maar er niet tegen. In werkelijkheid, is je ergens aan proberen te hechten gedoemd om te mislukken, want het leven betekent verandering, onderweg zijn, terwijl het hart nergens naar toegaat.
Vraag: Maar wat heb je als leraar, zogenaamde Ontwaakte, dan praktisch te geven aan de zoeker, je medemens, als deze in problemen verkeerd?
Antwoord: Ik zeg: Er is geen pad naar de Waarheid. Geen enkele methode of leraar kan je de Waarheid geven. Vrijheid gaat aan vrijheid vooraf.
Maar onderweg heb je misschien wat hulp nodig, en daarom heb je spirituele vrienden.
Dit is zo’n helpende hand:
De Driehoek van Vergeving: 1) Vergeef anderen richting jezelf. 2) Vergeef jezelf richting anderen. 3) Vergeef jezelf richting jezelf.
In andere woorden:
Waar zit je nu het meeste mee? Met wrok, schuld of zelfhaat? Bij wrok begin je direct met regel één: Vergeef anderen die jou iets hebben aangedaan. Bij schuldgevoel begin je direct met regel twee: Vergeef jezelf wat je anderen hebt aangedaan. En bij zelfhaat begin je direct met regel drie: Vergeef jezelf wat je jezelf hebt aangedaan. Doorloop sowieso alle drie de stappen, van de Driehoek van Vergeven. Verjaag hiermee de donkere wolk boven je leven.
Vraag: En werkt de DVV werkelijk?
Antwoord: Voor mij absoluut. De Driehoek van Vergeven bewerkstelligde een ongekende innerlijke vrolijkheid.
En het is beslist opmerkelijk dat AI de DVV omschrijft als een holistisch meesterwerk en als een vergevings-algoritme.
Maar mijn advies aan de vrager is: onderzoek de waarheid ervan in je eigen dagelijkse praktijk.